Samen met vele andere pelgrims,
die hun lange reis vanuit Engeland, Frankrijk en Duitsland hebben
gestart, volg ik de oude route van Francigena en werd ik betoverd
bij het zien van een fort aan de grens van de republiek Siena.
Al wakend over de route tussen de Montagnola Senese en de heuvels
van Chianti Classico, is het fort een kroon van enorme torens,
die hoog boven het pad van de reizigers waakt. Zelfs de Grote
Dante Alighieri was zó onder de indruk dat hij deze plaats in
zijn meersterwerk ‘la divina commedia’ beschreef.
Eenmaal toen ik mijn angst van de bewakers had overwonnen, kwam
ik op een schitterend plein uit. Hier vond ik een gezellige “hostaria”
waar ik een overheerlijke maaltijd had met de beste locale specaliteiten
en superiore wijnen. Later die avond had ik een heerlijk rustige
nacht in één van de kamers boven de hostaria, waar ik al mijn
lijden en tegenstrijden van de reis kon vergeten. Deze plaats
is magisch!
Deze rust gaf mij de kracht om mijn, nog lange, weg te vervolgen,
maar nu met nieuwe energie. Ik moest mijn reis vervolgen, maar
ik laat een stukje van mijn hart achter, veilig bewaakt achter
de hoge muren, waar het leven zich op een rustig tempo voortzet
en waar men de chaos van buiten aan zich voorbij laat gaan.
De jaren zijn voorbij gegaan, maar mijn passie voor deze plaats
leeft nog steeds in mij voort. Zelfs vandaag de dag, nu ik met
veel meer comfort reis, ontdekt mijn hart de schoonheid en vrede
van het leven bij iedere keer dat ik binnen deze stadsmuren kom.
Dit is altijd een geweldige ontspanning van mijn lichaam en geest.
Ik zou nog uren met u kunnen blijven praten, maar ik geef er de
voorkeur aan als u mij in deze plaats komt opzoeken, zodat u deze
unieke ervaring zelf kunt beleven. Tot gauw!!